Home Office

Praca zdalna a monitoring kamerką: pozew po zwolnieniu

Pracownica zdalna z New Jersey pozwała byłego pracodawcę po zwolnieniu za odmowę codziennego monitoringu kamerką.

Autor: Sylwia Malinowska, 18 listopada 2026
Close-up of sleek security cameras ensuring safety and privacy in indoor settings.
Fot. Jakub Zerdzicki / Pexels · Pexels License

Pracownica zdalna Glennis Von Sander-Timinski z New Jersey pozwała byłą firmę, Sutherland Healthcare Solutions, po zwolnieniu za odmowę codziennego monitoringu kamerką. Sprawa dotyczy granicy między nadzorem nad pracą z domu a prawem pracownika do ochrony zdrowia i prywatności.

Jak wyglądał monitoring pracy zdalnej w tej sprawie?

Pracownica wykonywała obowiązki z domu od 2018 roku. Według opisu sprawy firma używała narzędzia Sentinel AI, które robiło zdjęcia z kamerki co ok. 3 minuty. System korzystał z rozpoznawania twarzy opartego na sztucznej inteligencji.

Przy 8-godzinnym dniu pracy daje to ok. 160 zdjęć dziennie. Dla wielu osób pracujących zdalnie to właśnie skala, a nie sam fakt nadzoru, stanowi największy problem.

ParametrWartość z opisu sprawy
Interwał zdjęć z kamerkiok. 3 minuty
Liczba zdjęć przy 8-godzinnym dniuok. 160
Technologiarozpoznawanie twarzy, AI
Staż pracy zdalnejod 2018 roku
Dojazd do biura i powrót (alternatywa)ok. 6 godzin łącznie

Dlaczego pracownica odmówiła monitoringu?

Pracownica wskazywała dwa główne obawy. Pierwsza dotyczyła rejestrowania wnętrza jej domu. Druga – sposobu przechowywania zebranych danych.

Do tego dochodziły problemy zdrowotne. Pracownica choruje na toczeń i ma zaburzenia lękowe. Jej lekarz wystawił zaświadczenie zalecające ograniczenie monitoringu i rzadsze wykonywanie zdjęć. Firma odrzuciła tę propozycję.

Jakie opcje dostała pracownica?

Według przedstawionych informacji firma zaproponowała trzy możliwości: zaakceptowanie monitoringu, powrót do pracy w biurze albo rezygnację. Biuro oznaczało ok. 6 godzin dojazdu i powrotu dziennie, co przy chorobie przewlekłej stawało się realnym obciążeniem. Żadna z opcji nie uwzględniała ograniczeń wynikających z zaświadczenia.

Na jakich podstawach pracownica zaskarżyła zwolnienie?

Pracownica została zwolniona 8 września. Pozew złożyła 23 września. Zarzuca naruszenie przepisów o dyskryminacji oraz odmowę rozwiązania pracy zdalnej bez stałego monitoringu.

Domaga się zaległych i utraconych zarobków, odszkodowania za szkody emocjonalne oraz przywrócenia do pracy. Chce także usunięcia informacji o zwolnieniu z akt. Według relacji Fast Company firma nie odpowiedziała na pytania dotyczące sprawy ani powodów zwolnienia.

Co to oznacza dla pracujących zdalnie w Polsce?

W Polsce pracodawca również może monitorować pracownika, ale musi to robić na zasadach określonych w Kodeksie pracy i z poszanowaniem RODO. Dane biometryczne, takie jak rozpoznawanie twarzy, należą do szczególnie chronionej kategorii, więc ich przetwarzanie wymaga mocniejszej podstawy niż zwykły nadzór nad czasem pracy.

Praktyczne wnioski dla czytelnika są dwa. Po pierwsze, warto wiedzieć, jakie narzędzia monitorujące są w firmie używane i w jakim celu, a także kto ma dostęp do zebranych danych. Po drugie, jeśli choroba wymaga ograniczeń w pracy, dobrze mieć je potwierdzone zaświadczeniem i przedstawić je pracodawcy na piśmie, zanim dojdzie do konfliktu.

Sprawa z New Jersey pokazuje też, że gdy pracodawca nie zgadza się na żadne kompromisy, pracownik może zostać postawiony przed wyborem między nadzorem a utratą pracy. Dlatego rozmowy o zasadach pracy zdalnej warto prowadzić z góry, spisując ustalenia.

Na podstawie: Spider's Web. Tekst opracowany redakcyjnie.