Młodzi Polacy wybierają pracę, którą kochają — nawet za mniejszą pensję

Dla większości młodych Polaków wynagrodzenie nie jest głównym kryterium wyboru miejsca pracy — znacznie ważniejsza jest satysfakcja zawodowa i warunki, w których pracują. Badanie Horyzont IBRiS Young przeprowadzone w okresie 18–21 sierpnia 2026 roku na próbie tysiąca osób w wieku 18–29 lat ujawnia głębokie różnice w hierarchii wartości między pokoleniami.

Czy młodzi Polacy rzeczywiście wybierają zadowolenie zamiast pieniędzy?

Tak — zdecydowana większość młodych respondentów wskazuje pracę, którą lubi, nawet jeśli wiąże się to ze spadkiem dochodów. Wśród osób badanych w wieku 18–29 lat aż 52% wybrałoby lubianą pracę za niższe wynagrodzenie. Dla porównania, tylko 17% młodych opowiedziałoby się za wyższą pensją w zawodzie, który ich nie interesuje. Pozostałe 31% respondentów nie potrafiło wskazać jasnej preferencji — ta grupa znajduje się w konflikcie między materialnymi potrzebami a emocjonalnym zadowoleniem z pracy.

Dane pokazują wyraźny trend: młode pokolenie przywiązuje mniejszą wagę do czystego wymiaru finansowego niż poprzednie generacje. Wśród całej badanej populacji (bez podziału na wiek) 72% wybrałoby pracę, którą lubi, za cenę niższych zarobków. To oznacza, że preferencja dla satysfakcji zawodowej nie jest zjawiskiem ograniczonym do młodych — jednak w tej grupie wiekowej zjawisko jest szczególnie wyraźne.

Jak pokolenie seniorów patrzy na wybór między zarobkami a zadowoleniem?

Osoby po 60. roku życia wykazują jeszcze wyższą skłonność do wyboru pracy ze względu na zadowolenie — aż 76% tej grupy wiekowej stawiłoby satysfakcję zawodową ponad pensję. To zaskakujące odkrycie, które podważa stereotyp, że starsze pokolenie kieruje się przede wszystkim pragmatyzmem finansowym. Wśród seniorów zaledwie 14% wybrałoby wyższe zarobki w nielubianej pracy, a kolejne 14% nie miało zdania.

Porównanie preferencji między grupami wiekowymi:

Grupa wiekowa	Praca lubiana za niższe wynagrodzenie	Wyższe zarobki w pracy nielubianej	Bez zdania
18–29 lat	52%	17%	31%
Cała populacja	72%	14%	14%
Powyżej 60 lat	76%	–	–

Dane wskazują, że zarówno młode pokolenie, jak i seniorzy coraz bardziej świadomie wybierają pracę, która daje im satysfakcję emocjonalną. Różnica polega na tym, że młodzi Polacy są bardziej niezdecydowani — prawie jedna trzecia z nich nie potrafiła wybrać między pieniędzmi a szczęściem zawodowym.

Czy rezygnacja ze szkodliwej pracy to dbanie o siebie, czy ucieczka?

Zdecydowana większość młodych Polaków (76%) postrzega odejście ze środowiska pracy, które im szkodzi, jako akt dbania o siebie i swoją kondycję psychiczną. Tylko 19% młodych respondentów nie zgadza się z tym stanowiskiem. To ważny sygnał — młode pokolenie nie postrzega zmiany pracy z powodów zdrowotnych lub emocjonalnych jako porażki, lecz jako świadomą decyzję prozdrowotną.

Wśród seniorów pogląd ten jest mniej rozpowszechniony: 53% osób po 60. roku życia zgadza się, że odejście ze szkodliwej pracy to forma samoopieki. Różnica 23 punktów procentowych sugeruje, że młodsze pokolenie ma bardziej nowoczesne podejście do równowagi między pracą a zdrowiem psychicznym.

Czy praca hybrydowa i elastyczne godziny rzeczywiście obniżają wydajność?

Wbrew obawom pracodawców, młodzi pracownicy nie widzą negatywnego wpływu elastycznych warunków pracy na swoją produktywność. Aż 56% młodych Polaków nie dostrzega spadku wydajności w modelu pracy hybrydowej. Jednocześnie 33% uważa, że taki model może mieć negatywny wpływ na efektywność — ta grupa stanowi mniejszość, ale jej głos wart jest uwagi.

Jeszcze bardziej przekonujące są dane dotyczące elastycznych godzin pracy: 63% młodych respondentów nie zgadza się, że elastyczne godziny zmniejszają ich zaangażowanie zawodowe. Zaledwie 24% młodych uważa, że elastyczność w harmonogramie pracy negatywnie wpływa na ich motywację.

Co to oznacza dla pracodawców i pracowników?

Badanie Horyzont IBRiS Young ujawnia, że dla młodych Polaków praca to nie tylko źródło dochodu, ale przede wszystkim przestrzeń do realizacji, rozwoju i dbania o własne samopoczucie. Pracodawcy, którzy chcą przyciągnąć i zatrzymać talenty z pokolenia 18–29 lat, muszą inwestować w kulturę organizacyjną, możliwości rozwoju zawodowego i elastyczne warunki zatrudnienia — nie tylko w wynagrodzenie.

Z perspektywy pracownika młodego wiek to moment, w którym można sobie pozwolić na wybory motywowane pasją, a nie wyłącznie finansową koniecznością. Jednocześnie prawie jedna trzecia młodych respondentów pozostaje niezdecydowana, co sugeruje, że dla wielu osób konflikt między stabilnością finansową a satysfakcją zawodową jest realnym dylematem.

Dane pokazują również, że młode pokolenie jest bardziej świadome wpływu warunków pracy na zdrowie psychiczne — rezygnacja ze szkodliwego środowiska pracy to dla 76% z nich naturalny krok w kierunku samoopieki, a nie przejaw niestabilności zawodowej.